Hoe ga je om met een situatie waarover je geen controle lijkt te hebben?

Kun je niet via het pad wat je bedacht had, dan ga je gewoon links - of rechtsom!

Hoe ga je om met situaties waarover je geen controle lijkt te hebben?

Een vraag die mij zo aan het begin van dit nieuwe jaar aan het denken zette.

Tijdens oud en nieuw heb ik met mijn gezin zoals elk jaar onze wensen en doelen voor het nieuwe jaar uitgesproken. Want lukt het niet via de weg die je in gedachten had, dan kun je ook links- of rechtsom! Er is altijd een weg naar je dromen!

2020 was bij uitstek een jaar dat verrassend was. Verrassend in negatieve zin door een onwerkelijke situatie veroorzaakt door een onzichtbare vijand. Maar ook verrassend door nieuwe inzichten, de mogelijkheid om stil te staan, te reflecteren en door de creativiteit en veerkracht die zichtbaar was op allerlei fronten.

Om mij heen zag ik verschillende reacties op de situatie, voor mij hebben die allemaal hun oorsprong bij het gevoel de controle te verliezen en te willen herwinnen. Waar de één hard schopt tegen de beslissingen die genomen worden om het virus onder controle te krijgen of het bestaan compleet ontkent, beweegt de ander mee en wordt de creativiteit aangewakkerd om een weg te vinden om te overleven in deze situatie.

Voor ons kwam corona het afgelopen jaar best dichtbij. Onze (over)grootoma overleed aan het virus. We zagen de gevolgen van dichtbij, een keiharde confrontatie met de werkelijkheid. Mijn sportbedrijf staat nu voor de tweede keer voor het grootste deel stil. Spannend en onzeker. Aan het begin van de coronacrisis heb ik mij afwachtend opgesteld, daarna heb ik besloten om me niet te laten leiden door angst en te vertrouwen op de beslissingen van de mensen die de deskundigheid hiervoor bezitten. Ik besloot om zelf te doen wat ik kan doen om niet ziek te worden, door zo gezond mogelijk te leven en mij aan de maatregelen houden. Een stukje controle en loslaten. Wanneer ik toch onrust bemerk keer ik steeds terug naar die beslissing. Ik blijf wel kritisch en toets of ik me er nog steeds in kan vinden. Ik merkte bij mezelf ook onrust, ik was zoekende naar een vorm en kwam mijzelf hier en daar wel tegen. Ik ben op zoek gegaan naar een manier om in deze situatie mijn werk te kunnen vormgeven, hoe we als gezin ermee om willen gaan, maar ook heb ik gekeken wat ik in positieve zin uit deze situatie kan halen. Het gaf ruimte om op zoek te gaan naar inspiratie en tijd om projecten en ideeën die ik had geparkeerd nu wel op te pakken.

Loslaten wat je toch niet kunt beheersen is kijken naar wat er wel kan, zoeken naar nieuwe mogelijkheden, nieuwe wegen verkennen, stoppen met terugvechten en meebewegen waar mogelijk.

De uitspraken van psychiater en filosoof Damiaan Denys inspireerden mij om na te denken over hoe ik omga met situaties waar ik geen controle over heb:

Expertise is niets anders dan ervaren zijn in omgaan met datgene wat buiten je controle valt. Loslaten wat je toch niet kunt beheersen. We zijn ontwend te leven in een wereld die verrassend is…

Ik houd zelf heel graag de controle. Als ik kijk naar mijn werk dan bereid ik graag mijn alles goed voor. Maar ik merk dat ik inmiddels een dusdanige expertise heb dat ik tijdens de les prima kan schakelen en inspelen op een verrassende situatie. Maar ook daarin blijf ik leren.
In het dagelijks leven ben ik ook vaak bezig met het voorbereiden op wat komen gaat. Dat is mijn controle. Maar dat heeft tot gevolg dat ik vaak niet genoeg in het moment leef. In de situatie waarin we nu leven kun je ook niet ver vooruit kijken en moet je het doen met de mogelijkheden van dat moment. Een mooie leerschool voor mij.
Wat mij helpt is in de natuur zijn. De omstandigheden buiten heb je ook niet onder controle, je moet het doen en meebewegen met wat de natuur te bieden heeft. De seizoenen gaan gewoon door ongeacht wat er in de wereld gaande is. Dat geeft mij rust en vertrouwen. Het besef groeit ook daardoor dat we heel zuinig moeten zijn op onze wereldbol. Maar ze vormt ook een mooi voorbeeld van de veerkracht, die bij elk stukje natuur en ook bij ons te zien is. Denk maar aan de schonere wateren en luchten tijdens de eerste lockdowns.
Toch ben ik ook niet te streng voor mijzelf. Het is helemaal niet verkeerd om een beetje controle te willen houden, om een middenweg te vinden tussen meebewegen en controle zoeken. Het is al mooi dat je het herkent bij jezelf en met humor naar dat stukje van jezelf kunt kijken. Ik had mij voorgenomen om in de kerstvakantie even helemaal niets te doen tussen oud en nieuw. Eerst drie dagen knallen, de administratie afronden en dan even helemaal niks. Ik had het al helemaal bedacht en dus onder controle 😉
Maar na twee dagen heb ik mijn schema helemaal losgelaten en heb ik meebewogen met hoe de dagen liepen en wat goed voelde. Ik heb werk, activiteiten en ontspanning afgewisseld. (Met een groot gezin loopt de dag toch altijd anders dan gepland :))
En dat voelde eigenlijk ook prima!

Zo zie je maar, met het ouder worden groeit de expertise in het omgaan met datgene wat buiten je controle valt. Het groeit samen met vertrouwen: in jezelf, in de ander en in de wereld. Ik laat me de komende tijd dus maar een beetje verrassen. Ik pak hier en daar de controle door mijzelf en mijn gezin voor te bereiden op een andere start van het jaar dan we gewend zijn en gebruik mijn creativiteit en ervaring om samen een weg te vinden naar betere tijden. En tja, dat gaat met vallen opstaan…..want mijn valkuilen liggen toch altijd op de loer. Maar ook die herken ik steeds beter.

Ik wens jullie een gezond, liefdevol, creatief, gelukkig en sportief 2021!
Met waardevolle momenten waarop je je mag laten verrassen, inspireren en even stil mag staan en genieten van het moment.

Stilstaan op de rotonde

Stil staan op de rotonde

Het is een rare tijd. Een tijd die onzekerheid geeft, waardoor je niet goed weet wat de toekomst gaat brengen en ervoor kan zorgen dat je afwachtend wordt. Waardoor je keuzes en beslissingen uitstelt.
Ik merkte dat bij mijzelf ook op. Ik stond een beetje ‘on hold’. Daardoor verdween de flow waarin ik zat.
Soms is een moment van stilstaan helemaal niet verkeerd. Een moment om te genieten van de weg die je bewandelt en wat het onderweg zijn je al gebracht heeft. Wat je al bereikt hebt en om even verder te dromen. Je af te vragen of je nog op de goede weg bent en of deze nog passend is bij jou.
Een combinatie van beiden, dit reflectiemoment en de huidige situatie, zorgden ervoor (zoals een vriendin het mooi beeldend omschreef) dat ik op een rotonde rondjes liep. Met daar omheen een hoop afslagen die ik kon nemen. Ik ben in het midden stil gaan staan, om te voelen waar ik nu sta en of dat nog steeds passend is bij wie ik nu ben. Of mijn droom en doelen nog steeds dezelfde zijn.
In de afgelopen twee jaar dat ik actief ben met Way 2 Move heb ik ervaren wat ik het mooist vind van dit werk, wat mij het meeste energie en voldoening geeft. Ik ben zelf ook gegroeid, ik heb mogen leren van de mensen met wie ik (samen)werk. Met deze ervaring ben ik een aantal afslagen van de rotonde aan het verkennen en stel ik mijn nieuwe routekaart samen. En het mooie is…je kunt altijd terug, een zijweg inslaan of een andere weg verkennen.

Daar hoort bij dat ik ook heel graag tijd wil vrij maken om te schrijven en te delen. Iets wat ik graag met Educole wilde, maar waar ik de tijd tot nu toe nog niet voor heb vrijgemaakt. Of…..de tijd was er nog niet rijp voor. Maar nu sla ik die weg in!

Soms is het een situatie die ik tegenkom in mijn eigen leven of omgeving, een gesprek met een collega, vriend of vriendin. Soms is het een stukje uit een artikel of een enkele zin of quote die me inspireert of aan het denken zet. Maar ook een plek, en dan vooral de natuur, kan mij vaak doen beseffen wat belangrijk is en mij weer terugbrengen bij de basis en de kern waar het allemaal om draait.

Ik zou dit graag willen delen. Haal eruit wat je nodig hebt of leg het naast je neer. Maar als je merkt dat het je raakt, het iets in beweging zet…..leg het dan niet naast je neer, maar verken eens een afslag of sta even stil!

Climb every mountain….

Sneeuwgrens

Climb every mountain, ford every stream, follow every rainbow, till you find your dream!

Een liedje wat afgelopen zomer regelmatig door mijn hoofd ging tijdens onze vakantie in de Zuid-Franse Alpen 😄 Een plek waar ik in deze koude wintermaanden nog regelmatig aan terug denk.
Letterlijk en figuurlijk past de tekst van het liedje bij mijn situatie. Ik heb de zekerheid vaarwel gezegd en gekozen om helemaal voor mijn dromen te gaan. Om de weg naar mijn dromen te volgen moet ik volhouden, stoeien met mijn onzekerheden en in mijzelf blijven geloven om mijn doel te behalen. En dat gaat met ups en downs. Net als tijdens de prachtige bergwandelingen die we deze zomer hebben gemaakt met ons gezin.              

In de verte, aan het einde van een grillig, kronkelend en steil bergpad vol stenen en langs diepe afgronden, lonkte een prachtig uitzicht en zagen we de sneeuw bij de sneeuwgrens al glinsteren. Stapje voor stapje bewandelden we de weg. We moedigden elkaar aan en ondertussen genoten we van de prachtige uitzichten. Wat is het dan een beloning wanneer je die magische plek bereikt!
Stapje voor stapje, SAMEN, blijven vertrouwen op je eigen kunnen, genieten van wat je onderweg al bereikt hebt en het einddoel voor ogen houden….het staat symbool voor de weg die ik nu bewandel.

Daar in de bergen heb ik ook trailrunning ontdekt. Om fit te blijven voor mijn werk voor Way 2 Move Zeewolde en omdat ik het heerlijk vind om buiten te sporten loop ik o.a. regelmatig hard. Vol enthousiasme en op hoog tempo begon ik samen met mijn man aan het mooie kronkelige pad, vol boomstronken langs een bergbeek die naast ons naar beneden kletterde. Al gauw werd het heel stijl en raakten we buiten adem, het duurde even voordat we het weer onder controle hadden. We waren veel te snel gestart en wilden veel te snel ons einddoel bereiken. De tip die we later van de expert kregen: pas je tempo aan aan je ademhaling, zolang die onder controle blijft doe je het goed en is dat het tempo dat bij de omstandigheden past. De tweede keer dat we het pad liepen volgden we dit advies op en ging het al veel beter.

Het past wel een beetje bij de manier waarop ik overal in wil gaan, vol gas en snel resultaat en einddoel behalen. Maar een wijze vrouw zei ooit tegen mij….eerst zaaien, geduld hebben, oefenen en dan kun je later de vruchten plukken 🙂 En dat is best moeilijk…..maar ook mooi. Want als je net als bij het wandelen en rennen het juiste tempo weet te houden, dan zie je onderweg ook wat je al bereikt hebt en kun je dan al genieten!

Mijn dromen krijgen langzaam vorm en doordat ik ook geniet onderweg en de stromen volg die ik tegenkom ontstaan er mooie samenwerkingen, ontmoet ik fijne mensen met mooie ideeën en inspireren en motiveren we elkaar. Want ik ben er van overtuigd dat je samen nog veel meer kunt bereiken!


Een pad ontstaat door er op te lopen…..

Een pad ontstaat door er op te lopen……

Al een paar jaar werk ik in kleine stappen toe naar waar ik van droom. Soms is het een sprong in het diepe, onzekerheid in het verschiet, maar toch met steeds meer vertrouwen in wat mogelijk is en in mijn eigen kunnen.

Ik kreeg jaren terug een kaartje van mijn ouders: ‘Een pad ontstaat door er op te lopen’ stond er…… Dat heb ik altijd in gedachten gehouden. Je kunt altijd maar de hobbels blijven zien op de weg die je zou willen inslaan en daarom de stap niet durven nemen, maar dat veroorzaakt stilstand. Houd jouw horizon in gedachten en neem elke hobbel één voor één. Op de weg die ik heb ingeslagen kwamen er mensen op mijn pad, sommigen liepen een tijdje met mij mee, anderen maar voor even. Samen of alleen nam ik de hobbels of hielp ik hen hobbels nemen, wat heb ik veel geleerd onderweg! Ik heb kennis en ervaring opgedaan, maar ook gedeeld.
Ik ben er van overtuigd dat je jezelf kunt blijven ontwikkelen als je in beweging blijft en je jezelf de ruimte geeft!

Een laatste belangrijke hobbel heb ik onlangs genomen. Nu mijn jongste dochter bijna naar school gaat, wordt het tijd om mijzelf de ruimte te geven om helemaal voor mijn droom te gaan en alle mooie projecten en ideeën verder te gaan uitwerken en ontwikkelen. Mijn baan als gastouder, en daarmee ook een stuk zekerheid, geef ik op om verder te gaan met waar mijn passie ligt en wat mij uitdaging biedt en ruimte om verder te ontwikkelen.

Mijn pad vervolgt zich en er zullen nog meer hobbels komen. Ik hoop dat er velen met mij mee willen wandelen, en dat ik ook anderen de hand mag bieden om samen de eerste stap te kunnen zetten. Met die achterliggende gedachte is Educole ontstaan. Om mijn kennis en ervaring te delen en anderen verder te helpen in hun ontwikkeling. Educole staat voor wie ik ben.

Met Educole bundel ik al mijn kwaliteiten waarmee ik eenzelfde doel wil bereiken. Ik heb een aanbod van educatieve en ontwikkelingsondersteunende producten en diensten voor volwassenen en kinderen die ik zelf of samen met anderen ontwikkel en ontwerp; In beeld, In woord en In beweging!

Op mijn nieuwe site zijn een aantal van mijn bestaande producten al te vinden onder ‘in beeld’.
Andere projecten zijn in ontwikkeling en verschijnen straks onder ‘in beeld’ en ‘in beweging’.

Onder ‘in woord’ kun je mij volgen op mijn weg. Wandel je een stukje met mij mee?